Tenaanval

Tenaanval

Over bibliothecarissen, bibliotheken, leesbevordering en soms over kunst

twitter

All of the posts under the "twitter" tag.

Waarom ik twitter

 Waarom twitteren we? Om informatie te verzamelen en uit een sociale behoefte, volgens recent onderzoek. Zo gebruik ik het ook, ik schreef er al eens eerder over.

Ik heb twee twitteraccounts: een als Airprtlibrarian en een als Tenaanval. Ze hebben allebei een ander doel en daarom gebruik ik beide accounts anders.

Als Airprtlibarian communiceer ik over de Airport library. Ik twitter over dingen die ik daar zie of tegenkom en ik retweet mede-airportlibrarians. Ik reageer op mensen die de Airport library noemen, omdat ze er echt geweest zijn of omdat ze er van gehoord hebben. En als er een paar dagen niemand is die de Airport library noemt dan probeer ik zelf iets te melden over Nederlandse kunst en cultuur, want dat is het doel van de Airport library. Ik volg de verschillende partners van de Airport library, twitteraars over luchtvaart en Schiphol natuurlijk. Mijn volgers zijn bibliothecarissen uit binnen- en buitenland, expats in Nederland en reizigers met een voorliefde voor Nederland. Ik twitter weinig, maar doe mijn best om regelmatig iets te melden. Het is een manier om de Airport Library onder de aandacht te brengen.

Mijn Tenaanval account gebruik ik om hoogte te blijven, als een RSS feed. Ik volg twitteraars op het gebied van bibliotheken, design, literatuur en kunst. Niet te veel want ik probeer alles bij te houden dus ik wil wel het overzicht houden. Ik retweet en plaats berichten die me opvallen: omdat ze grappig zijn of interessant of nieuw. Op de mensen die ik ken reageer ik, dat ontaard soms in loos gebabbel maar dat hoort er ook bij. Het is voor mij een manier om contact te krijgen en te houden met mensen, ik heb er al een paar interessante nieuwe kenissen aan overgehouden. Ik check mijn account elke dag maar wat ik doe wordt bepaald door wat er op Twitter gebeurd. Daar zit geen systeem achter, dat hangt van mijn bui af. Het is een handige manier om bij te blijven op een aantal gebieden.

Voorlopig werken beide manier prima voor me, dus ik ga nog wel even door.

De foto hierboven is overigens onderdeel van een kunstwerk dat ik zag bij Martha in Herford.

Twitter strategieën

Ik twitter nu ruim 2 jaar. Als mezelf en sinds een paar maanden ook als Airprtlibrarian. Voor die twee accounts hanteer ik verschillende strategieën: als Tenaanval ben ik heel selectief, als Airportlibrarian helemaal niet.

Beide accounts hebben een heel andere functie en een heel ander doel, ik gebruik ze op een heel verschillende manier. Als Tenaanval gebruik ik Twitter om op de hoogte te blijven. Daar overheerst mijn persoonlijke smaak: ik richt me op dingen die me interesseren, die ik grappig vind, waar ik me boos over maak. Over bibliotheekzaken, cultuur en soms over mijn privéleven. Als Airprtlibrarian twitter ik om de Airport Library op de kaart te zetten: ik reageer op tweets over de Airport Library die binnenkomen via een openstaande search en ik twitter over Schiphol en bibliotheekgerelateerde onderwerpen.

Als Tenaanval ben ik heel selectief in wie ik volg en terugvolg, als Airprtlibrarian volg ik vooral instanties en mensen die met de bibliotheek te maken hebben en volg ik iedereen die mij volgt terug (behalve die ene Japanse meneer maar dat komt ik omdat zijn tweets niet kan lezen). Het gevolg is dat ik als Tenaanval veel nieuwtjes lees over mijn favoriete onderwerpen. Als Airportlibrarian zie ik veel tweets die me niet interesseren maar daar staat tegenover dat ik soms ook heel erg verrast word over onderwerpen waar ik niks van af weet.

Omdat ik zo selectief volg als Tenaanval wil ik eigenlijk niks missen, dus ik lees terug. Zo ver mogelijk. Als Airprtlibrarian niet, dan kijk ik wat er zoal voorbijkomt. Twitter is wel eens vergeleken met een virtuele gespreksruimte waar je binnenstapt en je in een gesprek mengt. In die vergelijking is mijn Tenaanval tijdlijn een buurtkroeg, waar ik de meeste mensen ken en waar het gezellig is. En de Airprtlibrarian tijdlijn is een stationsrestauratie, vol onbekende mensen die wel allemaal hetzelfde einddoel hebben.

Bij de beslissing om mensen wel of niet te volgen (in het geval van Tenaanval) spelen een paar zaken een rol:

– is het interessant wat er wordt getwitterd? Zit er een focus in? Is het een aanvulling op de mensen die ik al volg of is het meer van hetzelfde? Ga ik verrast worden door deze twitteraar?

– is het persoonlijk? Twitteraars die veel over kinderen, huisdieren of vriendinnetjes twitteren laat ik links liggen. Maar een glimp van de mens achter de avatar is wel aardig. Daarom volg ik mensen die hun profiel afschermen sowieso niet terug. Twitter gaat over delen, niet over je afschermen.

– zit er regelmaat in? Of is het een gelegenheidstwitteraar? Iemand die met grote tussenpozen twittert heeft vast niet veel te vertellen.

Vrienden en bekenden volg ik meestal wel, ook als ze niet aan bovenstaande criteria voldoen.

Voorlopig bevallen deze twee manieren van twitteren me prima. Het is aardig om te merken hoe die twee strategieën, ieder voor zich, werken. Ze zorgen er voor dat ik op de hoogte blijf van zaken die mij interesseren en ik ontmoet nieuwe mensen. Met een aantal van hen heb ik onlangs nog Bossche Bollen gegeten. Dus wat mij betreft heeft Twitter zijn waarde wel bewezen.

De Airport Library in de New York Times!

Voor degenen die het gemist hebben: vandaag staat de Airport Library in de New York Times. Niet echt een verrassing, want we wisten dat de journaliste in kwestie kwam (vanuit Parijs) maar het blijft toch afwachten wat ze er mee zou gaan doen. Het is een mooi artikel geworden: “an Unlikely Sanctuary of Books” klinkt geweldig, nietwaar?  Ik ben er ontzettend trots op, want hoeveel bibliotheken halen de krant nou op die manier?

Het is overigens erg grappig om te zien hoe de Airport Library zich verspreidt via Twitter. Zoiets gaat in vlagen heb ik gemerkt: bepaalde websites zetten de toon, die worden veel geretweet. Zo heb ik kennis gemaakt met Gadling en Gallycat en met Tripadvisor. En ik weet nu dat het Okura Hotel twittert en de Nederlandse ambassade in Washington ook.

Overigens twittert de Airport Library zelf niet. Er is wel iemand actief op Twitter die zich zo noemt, maar dat is een of ander vage spammer, daar hebben wij niets mee te maken. Negeren dus maar.

De lange tenen van de digitale gemeenschap

De kersttoespraak van de Koningin heb ik in “real time” gemist, op dat moment zat ik met mijn familie in Limburg aan de eerste gang van het kerstdiner dat het grootste deel van de rest van de dag in beslag nam. Met cadeautjes en veel plezier en een lesje in walsen van oma.

’s Avonds in het late journaal zag ik nog even een fragment en toen viel mij vooral het prachtige winterse landschap bij Huis ten Bosch op. De boodschap leek mij er een van dertien in een dozijn: wéér een oproep tot meer menselijkheid en vrede op aarde en zo. Maar toen ik gisteravond eindelijk weer eens Twitter opende bleek ik dat geheel en al verkeerd begrepen te hebben. Volgens veel verontwaardigde twitteraars gaf de koningin de digitale gemeenschap in het algemeen en Twitter in het bijzonder de schuld van de verharding van de maatschappij. Het Meisje van de slijterij schreef een hele mooie open brief aan Hare Majesteit waarin ze uitlegt hoe Social Media haar leven in het afgelopen jaar verrijkt hebben en Edwin liet nog even zien dat de Koningin in elk geval niet op zo’n niveau met haar kinderen communiceert dat ze weet waar die beroepsmatig mee bezig zijn.

Allemaal goed en wel, maar waar gaat het nou eigenlijk over? Ik heb haar toespraak er eens bij gezocht om te kijken wat ze nou precies zegt over Social Media. Haar taalgebruik is nogal verhullend en ze spreekt in algemene termen maar het fragment waar iedereen over valt is volgens mij het volgende: 

Wanneer de zorgen groot zijn, wordt de behoefte aan een gezamenlijk perspectief sterker gevoeld. Godsdiensten en levensovertuigingen wijzen op verantwoordelijkheid voor de naaste. Vroeger was er vrijwel overal burenhulp en vormde nabuurschap de basis van de samenleving. Men kende elkaar. Maar de moderne mens lijkt weinig aandacht te hebben voor de naaste. Nu is men vooral met zichzelf bezig. We  zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving. Tegenwoordig zijn zelfs buren soms vreemden. Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. Onze samenleving wordt steeds individualistischer. Persoonlijke vrijheid is los komen te staan van verbondenheid met de gemeenschap. Maar zonder enig ‘wij-gevoel’ wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen; integendeel, afstanden worden juist vergroot. Het ideaal van het bevrijde individu heeft zijn eindpunt bereikt. We moeten trachten een weg terug te vinden naar wat samenbindt. 

Lijkt me niet zo heel veel mis mee. Is zelfs nogal een open deur. Volgens mij is iedereen gevallen over dat ene zinnetje van die snelle korte boodschapjes. Daarmee doelt ze ongetwijfeld op Twitter, maar dat is toch maar een tussenzinnetje? Voor de strekking van het verhaal had dat zinnetje er net zo goed uit gekund want volgens mij is haar boodschap dat de individualisering van de maatschappij ook zo zijn nare kanten heeft en dat we daar iets aan zouden moeten doen. Ze constateert dat zonder een wij-gevoel het bestaan leeg wordt en dat is ook zo, ze zegt niet dat dat de schuld van Twitter is. Wat de irritatie misschien nog versterkt heeft is het volgende fragment:

De moderne technische mogelijkheden lijken mensen wel dichter bij elkaar te brengen maar ze blijven op ‘veilige’ afstand, schuilgaand achter hun schermen. Wij kunnen nu spreken zonder te voorschijn te komen, zonder zelf gezien te worden, anoniem. Domweg, grofweg emoties uiten is makkelijk geworden. Op spreken zonder respect wordt niemand meer afgerekend. Niet het vreemd zijn maakt de ander agressief maar agressiviteit maakt de ander tot vreemde.

Hier kan ik het ook alleen maar mee eens zijn. Als ze hiermee al ergens naar verwijst is het naar de stoute jongetjes van Geen Stijl en die voelen zich in het geheel niet aangesproken, die maken er gewoon weer een grap van. Dus waar komt al die verontwaardiging toch vandaan? En het zijn niet alleen maar de twitteraars, Désanne van Brederode deed vanochtend een klein duitje in het zakje in haar column in Buitenhof en ook het NRC heeft een nogal ongenuanceerde mening voor een krant die de nuance zoekt.

Maar is dat niet net wat Beatrix bedoelt? Iedereen heeft maar overal een mening over en roept die van de daken en dan het liefst zo hard en ongenuanceerd mogelijk. Want je wilt wel gehoord worden en dat lukt in deze tijd het best als je zo extreem mogelijk bent. Kopvodden. Dat woord is volgens mij maar één keer als zodanig gebruikt maar iedereen kent het omdat over die ene keer eindeloos, op alle mogelijke manieren, is nagepraat. Ik word daar vaak nogal moe van, vooral ook omdat het zo goedkoop is. Zo lui en zo makkelijk scoren. En dat zie ik ook weer terug in de reacties op de toespraak en op de reacties dáár weer op.

Kunnen de bibliotheken deze toespraak niet gebruiken bij het invullen van onze kernfuncties namelijk Ontmoeting en Debat? Want bibliotheken wilden toch een plaats voor ontmoeting zijn? Of hebben we die laten vallen nou Plasterk heeft gezegd dat ie daar geen geld voor over heeft? Maar daar zat hem toch de vernieuwing? Dat we in plaats van alleen maar passief materiaal ter beschikking stellen ons wilden mengen in het publieke debat en mensen wilden stimuleren bij het vormen van hun mening en hen daarom goed wilden informeren? Dit lijkt me nou een prachtig steuntje in de rug: tegen het ongefundeerd en ongenuanceerd blaten en vóór het sociale gezicht en het ondersteunen van de zwakkere in de samenleving.  Schot voor open doel lijkt me.

Twitteren of bloggen?

 

anp-portier1Nu alle bibliotheekbloggers die ik volg tegelijkertijd in een soort van existentiële crisis lijken te zitten omdat ze niet kunnen kiezen tussen twitteren of bloggen voel ik me gedwongen om ook iets te zeggen. Want ook ik blog de laatste tijd iets minder frequent dan daarvoor maar dat komt volgens mij niet omdat ik sinds een week of 6 twitter.  

Over Twitter hoorde ik twee jaar geleden voor het eerst, toen was het iets heel nieuws en geheimzinnigs dat voornamelijk werd gedaan door jongeren. En in dat hoekje is het voor mij ook heel lang blijven zitten: wéér zo’n hype, wéér zoiets voor kinderen, wéér iets waar ik me niks van hoef aan te trekken want dat is toch niks voor mij. Maar het laatste half jaar  hoorde ik steeds vaker uit min of meer onverdachte hoek over Twitter. Het was dus blijkbaar niet zoiets als Hyves, dat ik nog steeds tamelijk kinderachtig vind maar dat vooroordeel komt vast door de pubers in mijn omgeving die zo’n beetje léven op Hyves. Het keerpunt voor mij was de rel die ontstond toen bleek dat Maxime Verhagen een foto van de Trêveszaal via Twitter had verspreid.  Dat had iets kwajongensachtigs maar toch ook weer niet kinderachtig, blijkbaar ging het soms toch wel ergens over. En toen ik in steeds meer bibliotheekblogs verwijzingen naar Twitter las moest het er toch maar eens van komen.

En ja, het is leuk. En dan niet in de zin van gierend van de lach maar in de zin van voldoening gevend, grappig, nuttig. Geloof niet dat ik er een beter mens van word maar wel een beter geïnformeerd mens. Het heeft wel een paar weken geduurd voordat ik erachter was hoe het voor mij het beste werkte want je moet wel even je weg zoeken (en je moet het dus ook even de tijd geven). Wie is interessant om te volgen, wat is er allemaal te doen? Heel toevallig ging Bibliotheek 2.o op Twitter toen ik 3 dagen aan het twitteren was en twee weken later verzamelde de NL biblioblogs ook nog eens een heel stel twitteraars dus dat vergemakkelijkte de boel wel. Verder is het zoeken en vooral actief (en in mijn geval selectief) zijn. Ik heb er heel bewust voor gekozen om mensen te volgen die iets te vertellen hebben dat mij interesseert, over bibliotheken, literatuur en theater. En die ook voornamelijk daarover twitteren. Dus niet over jonge hondjes, wat ze vanavond eten of over de kinderen. Die onderwerpen komen af en toe heus wel eens voorbij maar dan als een detail, om “het verhaal” gaande te houden. 

Op Culturehacking las ik een boeiend stuk over Twitter. Ik ben het alleen niet eens met zijn punt over tweets van anderen lezen. Hij zegt daarover:  Tuurlijk volg je andere twitteraars om hun berichten te lezen, maar denk niet dat de gemiddelde gebruiker na in te loggen terug in de tijd bladert om alles te lezen. Ikzelf lees natuurlijk wel mijn replies, maar duik vooral in de gesprekken die op dat moment aan de gang zijn. Stel je Twitter voor als een grote virtuele gespreksruimte bevolkt door enkel mensen die jij interessant vindt, waar je je op elk moment van de dag in kunt mengen. Dat geld niet voor mij. Omdat ik alleen mensen volg die iets interessants te melden hebben wil ik daar natuurlijk niks van missen. Dus ik blader wél terug om oude tweets te lezen. Omdat ik maar 28 twitteraars volg is dat prima te doen. Die grote gespreksruimte die hij beschrijft benauwd mij eerlijk gezegd nogal. Maar ja, ieder z’n meug. En dat is nou net zo leuk aan Twitter.

Wat het me oplevert? Dat ik in de pauze van de allereerste voorstelling in de nieuwe zaal van de Stadsschouwburg op Twitter lees dat de akoestiek zo goed is, dat ik vanavond lees dat de bibliotheek van Zeeuws-Vlaanderen een nieuwe directeur heeft of dat opeens de vraag van Andrew Keen voorbij komt wie er mee gaat eten in Amsterdam. Ik zou heel goed kunnen leven zonder al deze dingen te weten, maar ze wel weten is gewoon leuk.   

Ben ik minder gaan bloggen omdat ik twitter? Nee, volgens mij niet. Het is een heel andere tak van sport, op Twitter zet ik berichtjes waar ik nooit over zou bloggen omdat ze daar te klein voor zijn of omdat ze niet in het kader van dit blog thuis horen. Op Twitter zet je mededelingen, in mijn blog staan meningen (of visies). Zoveel tijd kost Twitter mij niet, vanwege de beperking in het aantal volgers die ik heb aangebracht. Ik blog de laatste weken iets minder omdat er niet zo veel is om me over op te winden dan voorheen. Neem aan dat dat wel weer bijtrekt. Maar twitteren en bloggen vullen elkaar volgens mij aan, ze sluiten elkaar zeker niet uit.

Dit is overigens een foto uit 1932 van de portier van de Stadsschouwburg in Amsterdam.

Stationsbibliotheek

3 Train: Young reading couple Originally uploaded by tennisbi

Samen met mijn collega Dick van Tol ben ik al een paar jaar bezig met het onderwerp Stationsbibliotheek vanuit de gedachte dat je de lezer moet opzoeken. En waar wordt veel gelezen? Juist, in de trein.

Zoals gezegd zijn we al een paar jaar bezig want de NS was eerst niet zo happig maar er begint nu toch een beetje schot in de zaak te komen. Het gaat allemaal erg langzaam en vorig jaar hoorden we al dat we niet de eersten zouden zijn: goede ideeën komen op meerdere plaatsen tegelijk voor: in Madrid was al een metrobibliotheek geopend. Dick is zelfs gaan kijken en hij constateerde dat het prachtig was, maar toch heel anders dan wat wij wilden.

Op mijn tripje naar Kopenhagen ontmoette ik Inga Lundén, directeur van de bibliotheek Stockholm, en van haar hoorde ik dat zij ook bezig waren met een bibliotheek op een station. Daar ging het om een filiaal dat (min of meer toevallig) naar een nieuw gebouw gaat verhuizen waar ook het metrostation zit. Ze was erg geïnteresseerd in onze ideeën en we hebben na thuiskomst nog wat over en weer gemaild over onze plannen. En nou lees ik op Twitter bij Library Lingo dat het filiaal onlangs geopend is. Met enig doorklikken kwam ik zelfs een filmpje van de opening tegen. Helaas is mijn Zweeds niet goed genoeg om het allemaal te snappen maar het geeft een aardig beeld. Ik heb een ander blog gevonden met meer informatie over dit filiaal, zo weet ik nu dat ze op de oude locatie al 150 tot 160.000 bezoekers per jaar hadden. Niet slecht, ben benieuwd wat de nieuwe locatie voor dat bezoekersaantal doet.

Reisje naar Stockholm toch maar dan?

Ben vanochtend eens op twitter gaan rondkijken en dit was de eerste vondst die ik deed. Misschien moet ik het verzet ertegen toch maar opgeven.

get_footer() ?>