Tenaanval

Tenaanval

Over bibliothecarissen, bibliotheken, leesbevordering en soms over kunst

informatie

All of the posts under the "informatie" tag.

Hoe je informatie verzamelt

open call > Hans Aarsman > TO HOW TO from The One Minutes on Vimeo.

Mooi idee van Hans Aarsman: als gastcurator van The One Minutes roept hij mensen op om een filmpje te maken over iets dat je weet. Over kennis die je hebt. En om die kennis via een filmpje te delen.

The One Minutes is een project van het Sandberg Instituut en het bestaat uit allemaal filmpjes van precies 1 minuut. Het begon in 1998 met filmpjes van studenten van het instituut maar het is inmiddels uitgegroeid tot een verzameling van meer dan 10.000 filmpjes uit de hele wereld. De filmpjes worden speciaal voor dit project gemaakt en ze worden actief verzameld, bijna altijd rondom een thema. In dit geval dus How to…

Mooi initiatief, ben benieuwd wat het oplevert. Het is dus een kunstproject, want The One Minutes is videoart. Op Vimeo vraagt iemand zich af waarom die filmpjes niet via een hashtag verzameld worden. Niet eens zo’n heel domme vraag, ware het niet dat de vraagsteller met één klik de achtergronden van deze oproep had kunnen zien. The One Minutes organisatie verzamelt de filmpjes en bewaart ze ook, dus worden er eisen gesteld aan de kwaliteit ervan. Ze worden regelmatig gebruikt in allerlei projecten. Het loont de moeite om een poosje op hun site rond te kijken, want het is heel gevarieerd: hele vreemde, hele aandoenlijke, flauwe of juist hele mooie filmpjes. Zoals dat gaat met kunst.

Sinds ik dat filmpje van Aarsman gezien heb vraag ik me af hoe bibliotheken hier gebruik van kunnen maken: of ze zich bij dit project moeten aansluiten of juist zelf zoiets moeten beginnen? Dat eerste lijkt me het eenvoudigst, zelf weer iets beginnen mag alleen maar als je denkt dat je het beter kunt. Vind ik dan, maar dat zijn veel bibliotheekdirecteuren niet met me eens weet ik. Wellicht in het kader van een workshop “maak je eigen filmpje”? Ze organiseren zelf ook workshops, van 5 tot 10 dagen, voor kunstenaars over de hele wereld. Misschien willen ze er voor dit project wel een korte versie voor het grote publiek van maken. Je weet maar nooit. Wie zoekt als eerste contact?

(Ik heb vorig jaar contact met ze gehad omdat ik graag iets in de Airport Library wilde doen met deze filmpjes, maar dat is vanwege tijd- en geldgebrek niet door gegaan)

Heeft de Google-generatie nog behoefte aan informatiebemiddeling?

sprauve library 

Was gisteren op een klanten-bijeenkomst van Randstad ProBiblio met als thema: Google-generatie nog behoefte aan informatie-bemidde-ling? Een intrigerende vraag waarop je het antwoord “nee, natuurlijk niet” verwacht. Maar het antwoord was veel verrassender dan dat.

Sprekers waren Henk Blanken,  journalist en Han Belt, hoofd van de Walaeus Bibliotheek, de centrale medische bibliotheek van het Leids Universitair Medisch Centrum. Blanken, schrijver van het boek Mediamores,  voorspelde dat de media minder massa zullen worden. Kranten werden vroeger alleen door een elite gelezen, pas in de 20e eeuw werden ze een massamedium.  Maar de laatste jaren daalt het aantal lezers van traditionele kranten heel snel, vanwege de opkomst van de gratis dagbladen maar ook door de grote rol die het internet is gaan spelen in de nieuws- en informatievoorziening. Het was een interessant betoog en Blanken is een vlotte spreker maar ik zag het bruggetje naar informatiebemiddeling niet zo heel goed. De stap van “Hebben jongeren nog wel behoefte aan nieuws?” naar “Internet maakt de informatiebemiddelaar overbodig” was me iets te groot, iets te zeer gebaseerd op veronderstellingen en gevoel.

Han Belt was het in het geheel niet met die laatste stelling eens en dat maakte hij zeer gepassioneerd duidelijk. Hij is er van overtuigd dat de informatiebemiddelaar niet zal verdwijnen omdat “wij” professionals zijn, net als artsen, die worden ook niet zo snel verdrongen. En ik denk dat hij gelijk heeft. Als het gaat om zijn eigen bibliotheek tenminste. Want de bibliotheek is een verplicht onderdeel binnen de opleiding aan het LUMC en literatuurstudie is een belangrijk element in de medische wetenschap. Het is een heel gespecialiseerd vakgebied waar een professional een hele belangrijke (wellicht onmisbare) bijdrage kan leveren. En het bestuur van het LUMC erkent nadrukkelijk het belang van de bibliotheek voor zowel artsen als studenten (” in het bestuur zitten godzijdank geen managers” vond ik wel de quote van de dag).

Niet elke bibliotheek zit in een omgeving als die van Han Belt en de informatievragen in een openbare bibliotheek zijn onvergelijkbaar met die in een wetenschappelijke omgeving zoals Edwin al betoogde. Dus volgens mij is het antwoord op de vraag op de Google-generatie nog behoefte heeft aan informatiebemiddeling: “ja, wel als de informatiebemiddelaar iets kan leveren dat de vrager niet zelf kan vinden”. Maar dan moet die vrager zich wel eerst realiseren welke mogelijkheden er zijn en dat de eerste drie treffers op Google niet perse het juiste antwoord bevatten. En daar komt Henk Blanken weer om de hoek kijken: want hij betoogde dat bibliotheken een rol moeten spelen in het mediawijs maken van het grote publiek.

Blanken had nog een andere interessante uitspraak: Internet schaalt op, maar de gemeenschap schaalt niet. En dat sluit weer aan bij mijn idee van de bibliotheek als Community, van de bibliotheek als plek. Omdat via internet de hele wereld bereikbaar wordt krijgen mensen ook weer behoefte aan “real life” mensen, aan gesprekken waarbij je je partner rechtstreeks in de ogen kunt kijken en niet via een beeldscherm. Daar zouden openbare bibliotheken veel meer aan moeten doen.

Het was dus een zeer interessante bijeenkomst, ook al omdat er een heel divers publiek in de zaal zat. Het was een mengeling van afdelingshoofden van bedrijfsbibliotheken, bibliotheken uit het hoger onderwijs en openbare bibliotheken. Je merkte dat er meteen een heel ander soort discussie op gang kwam. Moeten we vaker doen zoiets.

Naar de kermis

ferriswheel.jpg  Originally uploaded by swardraws

Als oud-inwoner van Tilburg (met de grootste kermis van Europa) heb ik wel iets met kermissen. De vorige blogkermis heb ik aan me voorbij laten gaan maar de vraag van Essen2punt0 vond ik interessant. Dit is haar aanzet:

Bibliotheeklanders zijn heel goed in consumeren van informatie. We zijn goed in het geven van een oordeel, beoordelen en het vinden van onze weg. Maar we zijn veel minder goed in het produceren van eigen content of in het vertalen van content naar onze eigen versie daarvan. Is deze cultuuromslag nodig om aansluiting te krijgen bij onze veeleisende klanten en wie zou dat moeten doen? Moeten we dat überhaupt wel doen?
Of is het juist nodig om te zoeken naar partners in crime die die slag al gemaakt hebben?
Ofwel: moeten we consuminderen, produmeerderen of zijn er nog andere opties die er voor ons liggen?

Ik vind het om verschillende redenen een interessante inleiding: aan de ene kant omdat het om de wezensvraag van bibliotheken gaat maar ook omdat ik denk dat er sprake is van begripsverwarring.

Om met dat laatste te beginnen: ik zou nooit zeggen dat bibliothecarissen informatie consumeren. Consumeren is iets wat je doet vanwege het effect, het is een doel op zich: ik eet een doos bonbons leeg omdat ik zin heb in chocola. Dat is niet de manier waarop bibliothecarissen met informatie omgaan: wij consumeren geen informatie, we verwerken het (verzamelen en distribueren, dat waren toch onze kerndoelen?). Om in de beeldspraak te blijven: we maken de doos bonbons open, bekijken hem eens goed, proeven misschien één bonbonnetje en vervolgens vellen we een oordeel. We delen het in (goedkope fabriekschocola of handgemaakte kwaliteitspralines), bepalen de doelgroep (voor de suikerverslaafde buurvrouw of die snobistische vriend) en bergen het op (mooi papiertje eromheen of is de doos chic genoeg?).

We consumeren dus niet, maar produceren we dan wel? Tot nu toe produceren bibliotheken geen informatie, de incidentele nieuwsbrief of jubileumuitgave daargelaten. Moeten we dat nu opeens wel gaan doen omdat de wereld om ons heen verandert? Lijkt me niet. Onze taak is om te verzamelen en te selecteren en dat moeten we vooral zo houden. De vorm die informatie de laatste jaren aanneemt verandert snel en zal waarschijnlijk nog sterker veranderen. Dat betekent dat we moeten zorgen dat we genoeg van die nieuwe vormen afweten om de informatie nog steeds te kunnen beoordelen. Ik geloof niet dat dat een cultuuromslag is, het is alleen even wennen aan die nieuwe vorm. Maar we moeten vorm en inhoud niet met elkaar verwarren.

En ja natuurlijk moeten we aansluiting zoeken bij partijen die goed zijn in die nieuwe vorm, maar dat deden we toch altijd al? Zoeken naar de beste informatie en de beste leverancier? Dit zijn alleen nieuwe leveranciers, we kennen ze nog niet zo goed en we weten nog niet altijd precies waar we ze op moeten beoordelen. Misschien duurt het even voordat we dat net zo goed kunnen als met oude informatie maar daar moeten we ons wel met op volle kracht voor inzetten. Als we onszelf tenminste nog steeds willen zien als leverancier van betrouwbare informatie. De wereld verandert en wij (van de bibliotheek) veranderen met u mee.

Maar we veranderen niet zo erg, we gaan niet zo ver bij onze core-business vandaan, dat we informatie gaan produceren, dat laten we over aan partijen die daar goed in zijn. Wíj zijn goed in het verzamelen en laten zien wat we hebben. En dat moeten we zo houden.

get_footer() ?>