Tenaanval

Tenaanval

Over bibliothecarissen, bibliotheken, leesbevordering en soms over kunst

film

All of the posts under the "film" tag.

Marian the Librarian

In de categorie leuke filmpjes over bibliothecarissen hier een fragment uit de film The Music Man, uit 1962. Kan er niks aan doen maar ik ben er gek op, op dit soort musicals. Geloof niet dat ik deze ooit gezien heb, maar dit fragment vind ik prachtig.

Al klopt er natuurlijk helemaal niks van: hoezo worden de boeken gestempeld als ze worden teruggebracht? En dan ook nog eens twee keer? Zitten er twee stempelblaadjes in die boeken dan? Wat is dat voor een rare bibliotheek? En het allerergst is natuurlijk die vreselijke man. Dat noemen we tegenwoordig gewoon seksuele intimidatie, wat hij daar doet. Die Marian zou hem onmiddellijk de bibliotheek uit moeten zetten of desnoods de politie moeten bellen in plaats van zo bleu te blozen de hele tijd. Maar ze heeft een mooie bibliotheek en die jurk die zou ik ook wel willen.

De kenners hebben Marian waarschijnlijk meteen herkend: het is Shirley Jones, voor mensen van mijn leeftijd voor eeuwig de moeder uit de Partridge family. Wie alles wil weten over bibliothecarissen in films verwijs ik graag naar de site Reel Librarians, daar heb ik eerder over geschreven. Staat vol met leuke feitjes en heel veel film.

Een film in alfabetische volgorde – Sorteerkunst #4

Wat moet Matt Bucy zich ontzettend hebben zitten vervelen, toen hij op dit idee kwam. Of zou er een andere reden zijn waarom hij besloot om een film in alfabetische volgorde te zetten? Want dat is wat hij heeft gedaan: hij heeft de film The Wizard of Oz in alfabetische volgorde opnieuw gemonteerd. Het begint al met de titels: die staan helemaal op alfabet, de film heet dan Of Oz The Wizard.  En daarna zijn alle woorden uit de film alfabetisch achter elkaar gemonteerd.

Er is geen touw meer vast te knopen aan het verhaal. Als je over de eerste schok heen bent is het leuk spelen met al die letters: het woord Kansas zit op 50 minuten. Ik hou hier van…

“Free for all”, een film over bibliotheken

Mocht je in deze donkere dagen voor Kerstmis nog op zoek zijn naar een goed doel om je jaarlijkse goede-doelen-gift aan te doen dan heb ik hier nog een suggestie: draag financieel bij aan een documentaire over het belang van openbare bibliotheken. In de Verenigde Staten, dat dan weer wel.

Free for ALL : inside the Public Library is een film over wat de bibliotheek betekent voor mensen en voor gemeenschappen. All across America, the public library is the only civic institution where the doors are open to all, attendance is entirely voluntary, and everything is free. De makers reizen het hele land door om bibliotheken te filmen, mensen te interviewen en archiefmateriaal te verzamelen. Het opzetten van de film financierden ze via Kickstarter, maar ze hebben nog steeds geld nodig dus je maakt ze heel blij met een donatie.

Via Facebook kun je hun tocht door Amerika volgen, op hun pagina delen ze foto’s van opnames en houden ze ons op de hoogte van de stand van zaken. Ze zijn bijna klaar met filmen, binnenkort beginnen ze met de montage. Op hun Youtube kanaal staat alvast een aantal fragmenten uit interviews, in kan niet wachten op de rest van de film. Ze liggen nog steeds op schema, de bedoeling is dat hij in de zomer van 2016 uitkomt. Nu nog hopen dat we hem ook in Nederland te zien krijgen. Maar tegen die tijd kan de KB daar vast wel iets in betekenen. Of de VOB. Eerst maar eens zorgen dat die film af komt.

Waarom de Bieb++ er niet kwam

Joost heeft deze film al op zijn blog staan en ik heb er al eens over getwitterd, maar omdat ik merk dat heel veel mensen de film nog niet gezien hebben deel ik hem hier ook nog maar eens. Het is een film over waarom de nieuwbouwplannen van de bibliotheek Utrecht uiteindelijk toch niet door zijn gegaan.

Deze documentaire is gemaakt in opdracht van de gemeente Utrecht, als evaluatie van de besluitvorming rondom de nieuwe bibliotheek. Die besluitvorming was vrij dramatisch, zo blijkt. De film duurt ruim 36 minuten, maar die vliegen voorbij dus neem vooral de tijd om hem te bekijken. Want het is een ontluisterende documentaire. Alle spelers in het proces komen aan het woord en je voelt aan alles hoe moeizaam het gegaan is. Zie de verbijstering in de ogen van de architect die, staande op de plek waar de bieb zou komen, nog steeds niet echt kan geloven dat het niet doorgaat. De film ondermijnde mijn vertrouwen in de politiek nogal, ik kon me niet voorstellen dat zo’n proces zo onvoorstelbaar knullig eindigt. Ik kon niet nalaten te bedenken dat hier toch echt een snuifje Frank Underwood gewenst was (democracy is so overrated).

Over de soap die hieraan vooraf ging heb ik de afgelopen jaren al vaker geschreven. Jammer dat de nieuwbouw nu definitief van de baan is. Ik hoop dat het plan om naar het postkantoor op de Neude te verhuizen alsnog wordt uitgevoerd. Lijkt me een prachtig plekje.

“Stay weird, stay different”

Tijdens de uitreiking van de Oscars afgelopen zondag maakte deze speech van Graham Moore de meeste indruk. Hij vertelde dat hij op zijn 16e een zelfmoordpoging heeft gedaan omdat hij het gevoel had dat hij er niet bijhoorde. Hij riep alle 16-jarigen die dat gevoel herkenden op om vol te houden. “Stay weird, stay different”. Hartverwarmend.

En ja, heel erg Amerikaans. Maar toch hartverwarmend.

Overigens ziet die Graham Moore er piepjong uit, alsof het nog niet zo heel erg lang geleden is dat hij 16 was. Maar hij heeft al best een aardige carrière als  scenarioschrijver en producer achter de rug. Hij is dan ook al 34.

Wat mij betreft geldt die oproep om vol te houden niet alleen voor verdrietige pubers. Maar ook voor bibliothecarissen die vermorzeld dreigen te worden door bezuinigingen en reorganisaties. Je weet wel wie ik bedoel.

Overigens vraag ik me wel af wat die enorme schaal hamburgers op tafel in het begin van het fragment doet. De aanwezigen zien er niet uit alsof ze daar ook maar één hapje van zullen nemen. 

“Think like a librarian. It may save your life”

Ja, ja, dit is ordinair reclame. Voor een Amerikaanse tv-serie, een vervolg op de Librarian films met Noah Wyle. Waarvan het maar de vraag is of wij die hier ooit zullen zien. Maar het is wel hele leuke reclame, dus ik deel hem hier graag. Ik kan hier erg om lachen, om dit soort filmpjes. De serie gaat aanstaande zondag in première. In een van de trailers is te zien dat Noah Wyle wordt opgevolgd door een groep bibliothecarissen, ieder met hun eigen specialisme. De bibliothecaris hierboven is een kunsthistoricus, dat is waarschijnlijk de reden dat ik hem zo leuk vind, omdat ik me zo in hem herken 😉

 An ancient organization has vowed to defend us from unspeakable evil, dat lijkt me een prima slogan. Of anders Think like a librarian. It may save your life.

Nederlandse bibliothecarissen in de film?

In januari schreef ik over de site Reel librarians, daar worden films besproken waar een bibliothecaris of (in mindere mate) een bibliotheek in voorkomt. Vanwege de internationale aandacht die de site de laatste tijd krijgt denkt de Real Librarian nu na over een internationale versie.

Toen ik dat las nam ik me onmiddellijk voor om een Nederlandse duit in het zakje te doen maar ik kon geen enkele film bedenken met een bibliothecaris er in. Ook de expert op het gebied van de Nederlandse film, René van Dam, kon me niet verder helpen. Komt er echt in geen enkele Nederlandse film een bibliothecaris voor? Zijn we dan echt zo onzichtbaar? De Real librarian windt zich vaak op over het feit dat bibliothecarissen in films vaak als stereotype worden afgebeeld: saai en verlegen, maar dat is altijd nog beter dan onzichtbaar.

Ik kan het me eigenlijk niet voorstellen. Heeft iemand een suggestie? Hoeft niet eens een hoofdrol te zijn, een bijrolletje mag ook. En zit er in geen enkele Nederlandse film een scene die zich in een bibliotheek afspeelt? Ik hoor het graag….

Oh ja, dat filmpje is natuurlijk mijn favoriete bibliotheekfilmfragment: het begin van Ghostbusters.

Bibliothecarissen in de film

Dit is een fragment uit de klassieker Breakfast at Tiffany’s. Ik was vergeten dat Audrey Hepburn daarin ook naar de bibliotheek ging. Mooi, met die catalogusbakken…

Ik vond het op de site Reel Librarians (Librarians + Movies = Reel Love). Op dit blog worden films verzameld waar bibliothecarissen in voorkomen. Verzameld door de Real Librarian, die daar (uiteraard) een heel classificatiesysteem bij bedacht heeft. De films worden onderverdeeld in 5 categorieën: in categorie I zitten de films met een bibliothecaris als hoofdpersoon en waarbij het beroep ook essentiëel is voor de plot. Categorie V zijn films waar een bibliothecaris alleen maar genoemd wordt of waarvan zich een scene afspeelt in de bibliotheek. Daarnaast is er een indeling van de karakterisering van de bibliothecarissen. Deze bibliothecaresse uit Breakfast at Tiffany’s valt in de categorie Female Types – Comic Relief (Personality: Prefers books over people; Anal-retentiveness makes them funny!)

Die classificatie is overigens niet het belangrijkste, het gaat om de beschrijvingen van de films en de analyses die ze maakt. Veel van de films die ze noemt ken ik niet. Maar ik zag bijvoorbeeld ook een vergelijking van de Harry Potter boeken met de films. Qua belang van de bibliothecaris in film en boek dan uiteraard.

Om terug te komen op Breakfast at Tiffany’s: een van de actrices in deze film is  Patricia Neal, op het moment van verfilming getrouwd met de schrijver Roald Dahl. Dat soort feitjes vind ik dan weer leuk…

The librarian

Vaste lezers van dit blog verwachtten het misschien al maar ik heb vanavond de film The librarian: quest for the spear  gekeken op RTL 7. Toen die film in 2004 uit kwam was er enige opwinding vanwege Noah Wyle (in sommige kringen als erkend hunk beschouwd) die zoiets onspectaculairs als een bibliothecaris speelde maar het werd tamelijk stil nadat hij uit was. Nu ik de film gezien heb snap ik dat wel.

Het is een tamelijk middelmatige B-film waarin een hele slimme, hoogopgeleide, beetje onhandige jongen opeens bibliothecaris wordt van een bibliotheek waarin allerlei mythische en mythologische voorwerpen bewaard worden. Op zijn eerste werkdag wordt hij al op pad gestuurd om de speer van Longinus (zo heet hij in de ondertiteling, volgens mij beter bekend als de Heilige Speer) te zoeken. Heel stoer allemaal: hij springt uit een vliegtuig, steekt via een touwbrug een ravijn over, zakt een waterval af en beklimt de Himalaya. Het leukst is dat hij een hele mooie vrouwelijke assistente heeft die hem meerdere malen uit de penarie haalt.

Heel erg NIET rolbevestigend dus. Ook erg goed tegen de vooroordelen. Zouden we er meer van moeten hebben, van dit soort films. In het kader van de actie de bibliotheek is niet saai.

Bovenstaand filmpje is het slot van de film.

Onderstaand filmpje is het begin. Ook leuk.

Twee robots

Twee weken geleden ben ik met mijn nichtje van 11 naar WALL-E geweest. We vonden het allebei een geweldige film: ontroerend, grappig en we konden nauwelijks geloven dat het een tekenfilm was want het zag er allemaal zo echt uit. Kortom: geweldige middag gehad, ik kan het iedereen aanraden.

Maar nou las ik in De Groene Amsterdammer dat we niet zomaar een film gezien hebben maar dat het een combinatie was van ‘laatste mens-mythologie’ in de stijl van bijvoorbeeld Richard Matheson’s I Am Legend, de bitterzoete slapstick van Buster Keaton en thematiek geleend bij een scala aan postapocalyptische films. Mijn nichtje en ik hadden al geconstateerd dat het niet zo verstandig was van de mensen uit de toekomst om computers zoveel macht te geven en dat het maar goed was dat de kapitein van het ruimteschip het gevecht met de computers gewonnen had. Maar zoals Gawie Keyser het opschrijft in de Groene klinkt het toch veel interessanter: de geëvolueerde mens, een afgestompt, technologisch wezen, vecht voor het recht de blinde vooruitgang de rug toe te keren. Regressie, daar gaat het nu omomgekeerde evolutie in de verre, koude ruimte, terug naar de basis, naar de verwoeste aarde om opnieuw te beginnen .

En zo werd de film twee weken nadat ik hem gezien had nog mooier. Of in elk geval veel interessanter

get_footer() ?>