Tenaanval

Tenaanval

Over bibliothecarissen, bibliotheken, leesbevordering en soms over kunst

bibliotheek

All of the posts under the "bibliotheek" tag.

Hoe het bevalt in het Zuiden

“En, hoe bevalt het in het Zuiden?” Die vraag wordt me de laatste tijd vaak gesteld. Begrijpelijk. Mijn standaardantwoord is altijd: “goed. Het bevalt me heel erg goed”. En dat is ook zo. Voor iedereen die ik de afgelopen maanden niet ‘in het echt’ heb ontmoet hierbij een iets uitgebreider antwoord op die vraag, in al zijn variaties. Mijn eerste honderd dagen zijn  inmiddels achter de rug dus dit lijkt me daar wel een goed moment voor.

Hoe is het om terug te zijn in Limburg?

Leuk. Vreemd, maar fijn vreemd. Ik ben geboren en opgegroeid in Limburg en al mijn familie woont in deze provincie dus voor mijn gevoel was ik er nooit weg. Ik woonde alleen vanaf mijn 17e ergens anders. Wat heel erg wennen is dat je de hele dag, met iedereen, Limburgs kunt praten. Dus ook op je werk. En dat is onverwachts fijn. Want Limburgs praten is toch “als mezelf praten”, zoals een nichtje dat als expatkind van Limburgse ouders in Azië opgroeide dat ooit noemde.

Hoe bevalt Roermond?

Heel goed. Het is een mooie stad en redelijk overzichtelijk. Ik kende er niemand en daarom ben ik me vanuit mijn nieuwe functie aan iedereen gaan voorstellen. Ik ga overal op bezoek om met zoveel mogelijk mensen kennis te maken dus zo leer ik ook meteen de stad kennen. Ik heb bij de gemeentearchivaris gezeten, de theaterdirecteuren, de burgemeester, de Deken en bij de winkeliers in de straat. Eerlijk gezegd kende ik de stad alleen als toerist (als geboortestad van Pierre Cuypers, en van de kathedraal en de Munsterkerk) maar het is ook de stad van de grootste outlet van Europa en ja, ook de stad van Jos van Rey. Met andere woorden: het is hier niet saai.

Hoe gaat het met de bibliotheek?

De bibliotheek van Roermond is een prachtig gebouw (het heeft niet voor niets ooit een architectuurprijs gewonnen) midden in de stad, met een prachtige collectie en we zijn stevig aanwezig op alle scholen in ons werkgebied via de Bibliotheek op School. De zaken zijn prima op orde. De basisbibliotheek Bibliorura werkt voor twee gemeentes: Roermond en Roerdalen, die laatste is een plattelandsgemeente en is zijn bibliotheekbeleid aan het herzien dus de komende tijd wordt het erg spannend.

Mis je Amsterdam niet?

Nee, ik mis Amsterdam niet. Ik mis mijn vrienden wel. En ik mis de culturele voorzieningen, want er zijn weliswaar twee theaters in Roermond maar daar is weinig toneel te zien. Inmiddels heb ik de programmeurs van beide theaters ontmoet (het voordeel van zo’n kleine stad) dus wie weet komen er in de toekomst wat meer toneelvoorstellingen naar de regio? In de omgeving zijn meer theaters, dat van Weert ligt een half uurtje rijden hier vandaan. Om het in perspectief te plaatsen: in Amsterdam deed ik er vanaf mijn huis bijna drie kwartier over om op de fiets naar Amsterdam-Noord te komen. Dus dat valt wel mee.

Hoe bevalt het om directeur te zijn?

Goed. Het is een hele nieuwe ervaring en dat was de bedoeling. Het was wennen om opeens niet meer in de uitvoering te zitten, maar de regie hebben begint steeds beter te bevallen. Daarbij helpt het enorm dat de collega’s van de bibliotheek allemaal zo aardig en welwillend zijn. Bijkomend voordeel van de functie is dat ik nu wordt uitgenodigd voor allerlei interessante gelegenheden, zoals de ledenvergadering van de VOB en de adviescommissie over het omslagstelsel van NBD biblion.

 

Hier is het de laatste maanden een stuk stiller. Deels omdat ik het erg druk heb gehad met verhuizen en het inrichten van mijn nieuwe huis maar ook omdat mijn hoofd niet echt naar bloggen staat. En ook wel omdat ik in mijn nieuwe functie voorlopig wat meer op mijn woorden wil passen. Voorlopig he, dus ik beloof niks. Maar om dat een beetje goed te maken hierbij een filmpje van een bekende Roermondenaar, die ik regelmatig door de stad zie fietsen. Om een beetje in de stemming te komen:

“Wat doet u eigenlijk?”

image“Dus u bent de nieuwe directrice van de bibliotheek? Wat betekent dat eigenlijk? Ik bedoel, wat doet een directrice eigenlijk?” Terwijl ze dat zei pakte het meisje een broodje van de schaal die de serveerster even daarvoor op tafel had gezet. “Het is misschien een beetje een onbeschofte vraag maar ik ben gewoon heel benieuwd want ik kan me dat niet voorstellen.”

“Nou, ik ben natuurlijk pas twee weken directeur dus precies weet ik het ook nog niet. Maar ik kan vertellen wat ik de afgelopen dagen gedaan heb: ik heb gesprekken gevoerd met de gemeentes: met ambtenaren en met de wethouders. Die zijn heel belangrijk, want de gemeente betaalt de bibliotheek en als zij besluiten om ons geen subsidie meer te geven dan houdt alles op. Dan moeten we sluiten”

“Gut ja. Dat zou erg zijn.”

“Verder heb ik de afgelopen weken overleg gehad met de accountant en met de Raad van Toezicht over de jaarrekening, over geld dus. En ik ben druk bezig met kennis maken met alle medewerkers, dan hebben we het onder andere over het beleid van de bieb, over de Bibliotheek op School bijvoorbeeld. En als directeur mag ik natuurlijk ook bij dit soort dingen als deze prijsuitreiking aanwezig zijn, als boegbeeld van de bibliotheek.”

“Interessant zeg. Dat realiseer je je helemaal niet. Al mijn hele leven is de bieb er gewoon, daar kun je altijd naar toe als je dat wil. Ik kan me niet voorstellen dat die er niet zou zijn, dat zou een ramp zijn. Maar zoiets gaat natuurlijk niet vanzelf snap ik nu. Wat een interessante baan heeft u zeg.”

Daarna legde zij uit hoe de leerlingen van het Broekhin college betrokken waren geraakt bij de Halewijnprijsde literaire prijs van de stad Roermond, en hoe zij uit de genomineerden voor die prijs een winnaar van de Reinaerttrofee gekozen hadden. Het werd een bijzonder etentje, na afloop van de prijsuitreiking, met de winnaars en de jury. Met geweldig eten. Dat is overigens wel het meest in het oog springende verschil met werken in de Randstad: de kwaliteit en de kwantiteit van de catering. Maar dat had ik kunnen weten.

Een einde en een nieuw begin

rally sasAfgelopen donderdag heb ik mijn sleutels van de Bibliotheek Bollenstreek ingeleverd. Mijn laatste werkdag was één groot afscheid: met een bijeenkomst voor collega’s van binnen en buiten onze bibliotheek, een etentje met het MT en daar tussendoor een rally die mijn collega’s hadden georganiseerd langs alle zeven vestigingen. Met vragen over de regio die moesten worden beantwoord, opdrachten en een tijdschema. En een beker die gewonnen kon worden. Mijn team won helaas niet (hup Team Rood!) maar ik vond het een geweldige dag. Wat mij betreft weer een goed voorbeeld van de mooie dingen die gebeuren als je samenwerkt. Iedereen die erbij was of iets van zich heeft laten horen de afgelopen dagen: heel erg bedankt voor al die cadeautjes en kaarten en mooie woorden!

En nu ben ik druk bezig met de volgende stap: verhuizen naar Roermond en me voorbereiden op mijn nieuwe functie. Aanstaande dinsdag begin ik daar en ik heb er ontzettend veel zin in. Op dit moment ben ik nog vooral bezig met vloerbedekking en gordijnen in mijn nieuwe huis en het ter voorbereiding van de verhuizing opruimen van mijn oude huis.

Zal ik Amsterdam gaan missen? Weet ik niet. Ik zal mijn vrienden missen, maar er gaat een rechtstreekse trein van Amsterdam naar Roermond dus dat zal wel meevallen. Wat ik zeker niet zal missen is het verkeer: ik was donderdag te laat op mijn afscheidsetentje met het MT. Dat had verschillende redenen maar de belangrijkste was dat ik in de file stond op de A10 vanwege de Huishoudbeurs.

Vanaf nu kan ik op de fiets naar mijn werk. Ook wel eens lekker.

Een nieuw avontuur

bibliorura

Het zwerft al een paar dagen over de social media dus het wordt tijd dat ik het hier ook vertel: ik heb een nieuwe baan. Met ingang van 1 april word ik directeur-bestuurder van de bibliotheek Bibliorura, de bibliotheek voor de gemeentes Roermond en Roerdalen. Wat mij betreft een groot, nieuw avontuur. Want het betekent niet alleen dat ik een nieuwe baan krijg in een (voor mij) nieuwe functie, het betekent ook dat ik ga verhuizen. Naar Roermond. Weer terug naar Limburg, terug naar de provincie waar ik geboren en opgegroeid ben. En waarvandaan ik op mijn 17e vertrok naar Tilburg, naar de Bibliotheekacademie. Bijna mijn hele familie woont er nog en dat is een van de redenen waarom ik terug wil naar het zuiden.

Ik heb er ontzettend veel zin in: de bibliotheek Bibliorura is een hele mooie bibliotheek, waar ze mooie dingen doen onder het motto: de Bibliotheek is de schakel tussen lezen en educatie. Ik draag graag mijn steentje bij aan hun streven om de burger volwaardig te laten participeren in de maatschappij. Daarbij komt dat Roermond een prachtige stad is, de stad van Pierre CuypersJa, die van het Rijksmuseum en het Centraal Station in Amsterdam. Hij werd geboren in Roermond en werkte daar het grootste deel van zijn leven, in zijn oude huis is nu het Cuypershuis gevestigd. Van zoiets gaat mijn architectuurhistorische hart wel een beetje sneller kloppen.

Die nieuwe baan betekent wel dat ik afscheid ga nemen van de Bollenstreek. Afscheid van mijn collega’s, met wie ik de afgelopen jaren een zoektocht heb gemaakt naar de beste invulling van de maatschappelijke taak van de bibliotheek in ons werkgebied. We hebben samen mooie avonturen beleefd. En ik zal mijn directeur gaan missen, een van de beste bibliotheekdirecteuren van Nederland die mij de afgelopen jaren royaal heeft laten profiteren van zijn ervaring. Al die ervaringen neem ik straks mee naar Limburg.

Dat ik niet overdrijf als ik Bibliorura een mooie bibliotheek noem zie je op de foto hierboven. Want voor het geval je het nog niet gezien had: dat witte gebouw is de bibliotheek in Roermond. En dat terras hoort bij de brasserie die in de bieb zit. Ik bedoel maar.

Ticky Tacky

Korte film van Brian Petsos, perfect voor een grijze zondagmiddag als vandaag. Het is een korte speelfilm, over een rijke man die bedrogen wordt. Hij duurt een kwartier dus bewaar hem maar totdat je tijd hebt om even rustig te kijken.

Geen bibliotheekfilmpje, de bibliotheek is hier alleen maar decor. Maar wel prachtig. En een echte bibliotheek want op de aftiteling staat: filmed on location. Op die aftiteling moet je trouwens zeker even wachten.

Ik kende noch Petsos noch Oscar Isaac, de hoofdrolspeler maar dat ligt geheel aan mij want ze hebben allebei al het een en ander gemaakt en zijn ook al genomineerd voor diverse prijzen. Ze hebben vaker samen korte films gemaakt en ook deze film heeft al een aantal prijzen gewonnen.

Enjoy!

Hoe spreek je het woord bibliotheek uit?

bieb2Het woord bibliotheek kun je op een heleboel verschillende manieren uitspreken. Er is maar één juiste manier, maar tot mijn verbazing hoor ik met een zekere regelmaat varianten voorbijkomen. Daarom ben ik een lijstje gaan bijhouden van die verschillende manieren van uitspreken.

Het valt me op dat ook de slimste of meest betrokken mensen het woord soms vreemd uitspreken. Dat is vast geen onwil of onkunde, al die mensen kunnen het woord ongetwijfeld foutloos schrijven. Ze spreken het alleen verkeerd uit. Misschien omdat ze het te snel uitspreken of er niet bij nadenken. Fonetisch geschreven spreek je het woord zo uit: bieblioteek. En dit is mijn lijstje van afwijkende uitspraken tot zover:

biebiejoteek

biebeleteek

biejoteek

biehteek

bielleteek

biebeljoteek

Voor alle duidelijkheid: ik lig er niet wakker van dat mensen het woord bibliotheek verkeerd uitspreken en ik kijk ook niet op die mensen neer, mocht iemand dat denken. Dat ik niet straks weer te horen krijg dat “het van mij niet mag”. Maar er is nou eenmaal maar één manier waarop je dat woord correct kunt uitspreken. Wij bibliothecarissen spreken het natuurlijk allemaal wel goed uit (ja toch?) want wij hebben ooit geleerd dat het woord afgeleid is van het Griekse bibliothḗkē, gevormd uit biblíon (boek, geschrift) en thḗkē (bewaarplaats). Met dat in je achterhoofd gaat het nooit verkeerd.

En jaha, de bibliotheek van nu is meer dan alleen maar boeken. Maar zo heten we nu eenmaal en iedereen kent ons onder die naam (echt iedereen) dus laten we die naam alsjeblieft zo houden. Never change a winning name.

Welkom bij de club!

Sinds vandaag is Maaike Deckers de nieuwe directeur van de Bibliotheek Hoorn.

Mede namens Mark Deckers wil ik haar bij deze van harte welkom heten in onze branche. De bibliotheekbranche is een interessante branche, waar af en toe veel reuring is. Meer dan het cliché wellicht zou doen vermoeden. Er zijn soms heftige discussies en we zijn het niet altijd met elkaar eens maar er gebeuren mooie dingen. Fijn dat we nu weer een nieuw gezicht in ons midden kunnen verwelkomen.

En ook fijn dat er weer een nieuwe Deckers is toegevoegd aan de branche. Misschien kunnen we een clubje vormen: Mark, jij en ik? Club Deckers? Laten we om te beginnen eens een keer met zijn 3-en ergens een hapje gaan eten of samen gaan lunchen. Om te zien of we meer met elkaar gemeen hebben dan een achternaam. Mark en ik hebben er zin in.

Maar los daarvan: hartelijk welkom in de branche!

Grapjas

Comedian / schrijver Jeff Wysaski (werkend onder de naam Obvious Plant) heeft vorige week bij een aantal inleverbrievenbussen van bibliotheken in Los Angeles briefjes opgehangen. Best grappige briefjes. Ben heel benieuwd wat voor reacties de bibliotheken hier op kregen.

bookdrop1 bookdrop3 bookdrop2

Hier vind je nog meer van die briefjes bij brievenbussen.

Jeff Wysaski hangt niet alleen maar lollig briefjes op, hij schrijft ook en maakt filmpjes. Zo te zien houdt hij er wel van om de boel een beetje te ontregelen, hij hing ook al eens briefjes op bij Ikea en bij een apotheek.

Een date met een boek

boekenvlag2Aanstaande woensdag wordt in de bibliotheek van Düsseldorf een Book-dating georganiseerd. Daar krijgt elke deelnemer vijf minuten de tijd om een andere deelnemer te overtuigen van het belang van zijn of haar favoriete boek. Na vijf minuten gaat een gong en dan moet je doorschuiven naar een andere tafel, met een nieuwe kandidaat. Dan kun je hetzelfde boek nog eens proberen aan te prijzen, of je kunt voor een ander boek kiezen. Speeddaten met boeken dus.

Geweldig idee! De bedoeling is om mensen met elkaar te laten praten over boeken en om mensen op ideeën te brengen voor hun eigen leeslijst. Ik vraag me wel af hoe een aantal dingen praktisch werken: moeten die twee mensen in vijf minuten elkaar overtuigen van de lol van hun eigen boek of is er per vijf minuten maar één iemand aan het woord? En wat als je het boek al kent? Of wat als je het boek al kent en ook enthousiast bent? Zit je elkaar dan een beetje grijnzend aan te kijken? Maar dat soort praktische vragen doen er natuurlijk niet echt toe want dat wijst zich vast vanzelf. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat lopen: de komende weken gaan ze het in vier verschillende vestigingen proberen zo te zien. Hoeveel mensen zouden daar op af komen en wat voor resultaat levert het op? Eens zien of ze er op terug gaan komen op dat mooie blog van ze.

De term book-dating is niet zo nieuw, meestal ligt de nadruk echter meer op de dating dan op het book. Het is vaak een andere manier van mensen aan elkaar koppelen: er zijn bibliotheken die date-nights organiseren waar boekenliefhebbers die op zoek zijn naar een relatie elkaar kunnen treffen en er is zelfs een speciale datingsite waarin mensen zichzelf profileren aan de hand van hun favoriete boek.

Leuk. Weer eens wat anders dan een leesclub.

Hoe protesteer je bij de bieb? Door te lezen natuurlijk!

Vorig jaar besloot de National Library Board (NLB) van Singapore om een aantal kinderboeken uit de collectie te verwijderen. Boeken die depict “alternative lifestyles” and “non-pro-family” values. Prentenboeken waar homoseksualiteit in voorkomt, of eenouder gezinnen. Dit gebeurde volgens de NLB na Public feedback. Met andere woorden: na klachten uit het publiek, of uit de politiek. Of waarschijnlijk allebei. Uit protest tegen het verwijderen van de boeken en vooral uit protest tegen de aankondiging dat de boeken vernietigd zouden worden werd er een protestactie georganiseerd bij de bibliotheek. “Lets read together’, mensen werden opgeroepen om op de stoep van de Nationale Bibliotheek de verbande boeken te komen lezen en de verhalen te delen. Aan dit filmpje te zien was de actie een groot succes.

Het filmpje is nogal lang; het zijn interviews met bezoekers: ouders, kunstenaars en schrijvers. Pas rond minuut 9 komen de organisatoren aan het woord. Waarom ik het filmpje toch graag deel is omdat ik het allemaal zo dubbel vind: censuur door een bibliotheek is bizar en onvoorstelbaar. Zeker door de Nationale Bibliotheek die toch een voorbeeldfunctie heeft. De reactie van het Singapoors publiek is daarentegen zo ontzettend beschaafd. Geen geschreeuw en gescheld maar je kinderen voorlezen op de stoep van de bibliotheek. En zo de verbande boeken extra aandacht geven.

Het protest heeft in zoverre geholpen dat de boeken niet vernietigd worden maar van de kinderafdeling verplaatst worden naar de volwassenafdeling. Zodat ze alleen nog maar door volwassenen geleend kunnen worden.

 

get_footer() ?>