Tenaanval

Tenaanval

Over bibliothecarissen, bibliotheken, leesbevordering en soms over kunst

Een nieuwe fase in coronatijd

10 mei 2020 | 6 Comments

Vandaag is het twee maanden geleden dat we besloten om dicht te gaan. Na een dag vol druk ge-app met collega’s en buur- directeuren (“Wat doen jullie?”) besloten we na de persconferentie van zondagavond 15 maart om de volgende dag niet open te gaan. Het hing al een beetje in de lucht, vrijdags hadden we het Boekenweekbezoek van Peter Buwalda afgezegd omdat de eigenaar van de zaal die we daarvoor gehuurd hadden met hoge koorts in bed lag en we geen risico wilden lopen. Die zondagmiddag kwamen veel leden nog snel even een stapel boeken halen (“want nou kan het nog”) en er heerste een raar soort opgewondenheid. Niet alleen in de bibliotheek, maar overal, ook op straat. Een mengeling van spanning, nieuwsgierigheid en angst. Dat bleef die eerste weken ook zo.

Als ik terug terug kijk naar de afgelopen 8 weken dan lijkt het een soort achtbaan. Maar dan wel een hele rare. Waarin de tijd stil stond en de dagen voorbij vlogen. Ik had het gevoel alsof we in een soort vacuüm in de tijd beland waren, vaak had ik geen idee wat voor dag het was. Toen na een paar weken de kerken begonnen met het luiden van klokken op woensdagavond, als de klokken van hoop, was dat niet alleen een mooi gebaar, maar ook een soort tijdsaanduiding: “Ik hoor klokken. Oh, is het vandaag alweer woensdag?”. En dat was fijn.

Ook mijn gevoel zat in een achtbaan, die schoot niet alleen van nieuwsgierigheid naar angst maar ook van berusting naar optimisme, enthousiasme en daarna weer naar apathie. Niet in chronologische volgorde overigens maar dwars door elkaar. Al moet ik eerlijk zeggen dat de nieuwsgierigheid overheerste. In het begin was het allemaal spannend en nieuw. Op social media circuleerden grapjes over handen wassen, ik heb dat plaatje met die instructie van hoe je je handen moet wassen, voorzien van de beroemdste tekst uit MacBeth (Out damned spot) op het toilet gehangen. Maar toen mijn handen schraal werden van al dat gewas, was de grap er snel af. Ik werd er ook sentimenteel van, van die lockdown. Nou huil ik sowieso snel, maar bij elk opbeurend filmpje dat voorbij kwam, of het nou zingende mensen of toeterende brandweerauto’s waren, schoot ik vol.

Heeft het nou iets opgeleverd, die hele lockdown? En dan bedoel ik niet medisch, want uiteraard heeft het op dat gebied iets opgeleverd. Daar deden we het voor. Maar op andere gebieden. Zo nam ik mezelf in die eerste week voor om een dagboek te gaan bijhouden, want dit is toch een bijzondere tijd, die moet worden vastgelegd voor de geschiedenis. En ik nam me voor om weer lekker veel te gaan lezen, want daar had ik nu tijd voor. Maar helaas, ik heb de afgelopen weken niet opvallend veel meer boeken gelezen dan daar voor. Ik heb ook geen nieuwe hobby gevonden en ik ben zelfs niet gaan klussen in huis. Ik ben meer gaan fietsen langs de Maasplassen, dat wel. Nadat de eerste schrik voorbij was las je steeds vaker dat we beter uit deze crisis zouden komen. Drie weken geleden schreef ik zelf ook nog dat ik hoopte dat het besef zou blijven hangen dat de wereld niet maakbaar is. ‘En dat er meer is dan cijfers, dat er ook nog zoiets bestaat als liefde en toewijding.’ Nu hoop ik dat nog steeds, maar ik denk dat dat veel te optimistisch was. Als ik zie hoe de hardste schreeuwers weer gelijk krijgen, hoe de kunsten worden weg gezet en hoe economische belangen weer met een noodgang voorrang krijgen denk ik dat er straks niet zo veel veranderd zal zijn.

En de branche? Ik denk dat de online bibliotheek er een hoop nieuwe leden bij heeft gekregen, gezien het aantal telefoontjes dat wij daarover kregen. De Thuisbieb was een geweldige actie. Hulde en applaus voor zowel de snelheid als de inhoud. Voor ons imago is dit helemaal geen slechte tijd geweest. Al moest ik de afgelopen weken af en toe wel denken aan de ‘dribbelige bibliothecarissen‘ van Annie M.G. Schmidt. Onze leden zijn denk ik allemaal ontzettend opgelucht dat we binnenkort weer open gaan, want iedereen snakt naar iets normaals. Ik ben benieuwd hoe teleurgesteld mensen zullen zijn als ze merken dat het nog even allesbehalve normaal is in de bieb. Op de korte termijn komen wij hier denk ik prima uit, uit deze lockdown, maar iedereen kan op zijn klompen aanvoelen dat de financiële toekomst van de bibliotheken op de langere termijn een stuk onzekerder wordt. Maar ja, dat is eigenlijk ook niks nieuws.

En dat dagboek dat ik zou gaan bijhouden? Dat is gebleven bij een voornemen. Meermaals gemaakt, dat wel.

6 people are talking about “Een nieuwe fase in coronatijd

  1. Een mooie beschouwing van een gepassioneerde bibliothecaresse. Succes met de nieuwe fase.

  2. Oh Jeanine, wat heb je dit weer super en herkenbaar beschreven! Niet de Maasplassen, maar wel alle wegen hier rondom Alkmaar inmiddels op de fiets verkend (en niet die extra boeken gelezen, al die klusjes gedaan en nieuwe hobbies ontdekt).
    En ook ik denk dat na de euforie over het opengaan morgen al heel snel klachten komen, omdat het niet is als voorheen.

  3. Dit blog blijft hopelijk ook ergens bewaard voor de toekomst, want het geeft een mooi samenvattend beeld van de eerste weken.
    Ik wil graag een vraag stellen. Onze lokale bibliotheek stelt in de regels dat retour gebrachte boeken voor 72 uur in quarantaine gaan en daarna pas van de passen worden gehaald en opgeruimd. Dit in verband met de veiligheid. Weet jij waar dit op is gebaseerd? En doen jullie dat ook? Ik lees dat besmetting via een oppervlak nooit is aangetoond. Ik vraag dit omdat ik werk in een schoolbliliotheek. Onze school opent waarschijnlijk weer per 1 juni (hoera) en ik vraag me af of wij ook zo zouden moeten omgaan met de ingeleverde boeken. Bij het lenen van boeken laten leners doorgaans vele boeken door hun handen gaan.

  4. Hallo Daan,
    Voor openbare bibliotheken is een landelijk geldend protocol opgesteld, volgens de richtlijnen van het RIVM. Daar staat in dat alle boeken 72 uur in quarantaine moeten voordat ze weer mogen uitgeleend en daar houden wij ons uiteraard aan. Er is discussie over hoe lang een virus kan overleven, maar in dit geval neem ik liever het zekere voor het onzekere. Nog los van dat wij verplicht zijn om ons aan die protocollen te houden.
    Er zijn ook vast protocollen opgesteld voor het VO, informeer maar eens op school. Die gaan misschien niet over de schoolbibliotheek, maar dan krijg je wel een idee van hoe er wordt omgegaan met dit soort dingen.

  5. Hallo Jeanine,
    Dank je wel voor je reactie.
    Als het zo in het protocol voor de OB staat, snap ik de naleving volkomen! Ja, voor het VO is/komt er ook een protocol, maar tot op heden daarover (inderdaad) niets over de schoolbibliotheek. We denken er uiteraard zelf ook goed over na.

  6. Heel herkenbaar! Dat heen- en weer geslinger.
    en ook erg dat de kunstensector zo hard wordt getroffen. Ik ben echt voor een bruto nationaal geluk. (maar ja, dat haalt het vast niet)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.